«Πρόγραμμα εκπαίδευσης ύπνου του παιδιού»

https://youtu.be/DBoTORf5UxA

Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης ύπνου θα πρέπει να γίνει σταδιακά και για να ξεκινήσει σωστά το πρόγραμμα θα πρέπει να έχουμε την σωστή ψυχολογία. Τι σημαίνει όμως σωστή ψυχολογία;

-Να είμαστε ήρεμοι, χωρίς υστερίες και εκνευρισμό.

-Να είμαστε έτοιμοι για κάθε είδους αντίδραση από το παιδί.

-Να είμαστε καλά στην υγεία μας.

-Να σκεφτόμαστε θετικά προς όλη αυτή την προσπάθεια που κάνουμε.

-Να μην ακούμε τις απόψεις και γνώμες άλλων που προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο και δεν τα κατάφεραν, γιατί το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και αντιδρά διαφορετικά, όπως και ο κάθε γονιός το αντιμετωπίζει διαφορετικά.

-Να έχουμε την συμπαράσταση όλης της οικογένειας σ’ αυτό που κάνουμε.

-Να μην απογοητευτούμε γρήγορα, όλα τα πράγματα θέλουν το χρόνο τους.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:

-Βασική προϋπόθεση: θα πρέπει το παιδί να είναι εξοικειωμένο με το χώρο του, το δωμάτιο του ,να το βλέπει συχνά στη διάρκεια της μέρας. Αυτό για να το πετύχετε καλό είναι από την ώρα που θα γεννηθεί, στην διάρκεια της μέρας να το κοιμίζετε στο δωμάτιο του στο κρεβάτι του και την νύχτα να το παίρνετε δίπλα σας στην κούνια του και όχι στο κρεβάτι δίπλα σας (είναι επικίνδυνο).

Λίγο πολύ γνωρίζετε το ωράριο ύπνου του παιδιού σας, όταν έρθει λοιπόν η ώρα του ύπνου, αρχίζετε να το ετοιμάζετε χωρίς να του το λέτε. Πάτε στο δωμάτιο, αλλάξτε το, κρατήστε το για 5 λεπτά χαϊδεύοντας την πλατούλα του (χωρίς να του μιλάτε) και μετά ξαπλώστε το στο κρεβατάκι του. Βάλτε μια ήρεμη μουσική να παίζει, καθίστε σε μια πολυθρόνα δίπλα στο κρεβατάκι του, κρατήστε το χεράκι του ,χωρίς να το κοιτάτε, κλείστε τα μάτια σας ,χαλαρώστε και σιγοψιθυρρήστε τη μουσική που παίζει (μμμ ..μμμ..). 

Μπορεί να κλάψει και να αντιδράσει στην αρχή ,λογικό είναι ,εσείς συνεχίζετε να είστε δίπλα του. Μπορεί να κοιμηθεί αμέσως αλλά μπορεί και να αρχίζει να τσιρίζει ,αν γίνει αυτό και επιμένει , το ξαναπαίρνετε αγκαλιά και ξανακάνετε πάλι τα ίδια βήματα μέχρι να το καταλάβει και να κοιμηθεί. Θέλει πολύ υπομονή. Αν ηρεμήσει στο κρεβατάκι του, σηκωθείτε από δίπλα του, χωρίς να βγείτε από το δωμάτιο, ταχτοποιήστε λίγο τα ρούχα του στην ντουλάπα του ή συμμαζέψτε τα παιχνίδια του ή καθίστε λίγο πιο μακριά κάνοντας πως διαβάζετε ένα βιβλίο του χωρίς να μιλάτε. 

 Αν το πάρει ο ύπνος, βγείτε από το δωμάτιο και τραβήξτε ελαφρά την πόρτα. Αν κλάψει για λίγο κάποια στιγμή ,δεν χρειάζεται να τρέξετε αμέσως, μπορεί να πόνεσε η κοιλίτσα του ή να τρόμαξε με κάτι, να κλάψει 5 λεπτά και να σταματήσει.

Φροντίστε στο κρεβατάκι του να έχετε κρεμασμένο κάποιο κουκλάκι ,ακόμα και ένα δίπλα του, υπάρχουν και κάποια με μικρό φωτισμό. Αυτά θα είναι πάντα εκεί, μπορείτε να τους ονομάσετε υπναρούληδες.

 Πολλά παιδάκια νανουρίζονται πιο εύκολα με ήχους όπως του απορροφητήρα ή της ηλεκτρικής σκούπας ή του σεσουάρ αντί για νανούρισμα, οπότε μπορείτε να ανάψετε τον απορροφητήρα δυνατά για να ακούγεται στο δωμάτιο του και κάθεστε πάλι δίπλα του με κλειστά μάτια. 

Κάθε μέρα θα ελλατώνετε κατά 5 λεπτά το χρόνο που κάθεστε δίπλα του και στο τέλος της 1^ης εβδομάδας εκπαίδευσης θα επιχειρήσετε να βγείτε από το δωμάτιο πριν κοιμηθεί ,αν αντιδράσει έντονα ,επιστρέψτε χωρίς να του μιλάτε και απασχοληθείτε με κάτι όρθια χωρίς να καθίσετε δίπλα του.  Η εκπαίδευση ύπνου μπορεί να κρατήσει από 1 βδομάδα έως και 1 μήνα για να έχει αποτέλεσμα. Θα πρέπει όσοι το κοιμίζουν να ακολουθούν την ίδια τακτική στον ύπνο για να μην το μπερδέψετε και το εκνευρίσετε.

 Ακόμα κι αν αρρωστήσει μην αλλάξετε αυτή την τακτική , μπορεί βέβαια να μείνετε πιο πολύ κοντά του, να ξενυχτήσετε, να πηγαινοέρχεστε συνέχεια , να κουραστείτε, γι αυτό πρέπει να έχετε ή να δέχεστε βοήθεια. Μην μπείτε στον πειρασμό να το πάρετε στο κρεβάτι σας , καλύτερα να ξαπλώσετε εκεί δίπλα στο κρεβατάκι του ,κρατώντας το χεράκι του. Στο κρεβάτι σας πάρτε το μόλις ξυπνήσει για να παίξετε.

Μεγαλώνοντας μπορείτε να αρχίζετε να του διαβάζετε μια ιστορία για να κοιμηθεί ή να του βάζετε να ακούει παραμύθια.  

Αν για κάποιο λόγο το ξεκινήσετε και δεν μπορείτε να αντεπεξέλθετε, σταματήστε το και ξαναδοκιμάστε όταν θα είστε έτοιμοι.

 Μπορείτε να δοκιμάσετε ταυτόχρονα και δικές σας ιδέες , να βρείτε το δικό σας μοναδικό τρόπο (π.χ. μια μαμά που την καθοδηγούσα , επειδή ήταν χορεύτρια ,έβαζε μουσική και χόρευε μπροστά στο κρεβατάκι του κι εκείνο κοιμόταν γρήγορα).

Τα παιδιά είναι πανέξυπνα και μπορούν να μάθουν πράγματα από πολύ μικρά!

Και όπως λέω πάντα «υπομονή» και «επιμονή».

Αν χρειαστείτε περαιτέρω βοήθεια  σε οποιαδήποτε εκπαίδευση ή συμβουλές για τη συμπεριφορά του παιδιού σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο evitsiakiri@yahoo.gr, να σας ενημερώσουμε για τα ψηφιακά μας σεμινάρια και τις skype συνεδρίες μας!

«Επιστροφή στο σχολείο μετά τις γιορτές (πώς να κάνουμε τα παιδιά να επιστρέψουν χαρούμενα στις σχολικές τους δραστηριότητες)»

Κανόνας 1^ος

Προετοιμάστε το έδαφος  2 μέρες πριν:

- Βάλτε τους ξυπνητήρι ,να ξυπνήσουν  στην ώρα του σχολείου, να φάνε πρωινό και  να δούνε ένα αγαπημένο τους  παιδικό πρόγραμμα.

-Ετοιμάστε τα ρούχα , τη τσάντα και  τα βιβλία του σχολείου σε εμφανείς  θέσεις.

-Εξαφανίστε σιγά σιγά τα πολλά παιχνίδια και αφήστε πολύ λίγα.

-Βάλτε τα για ύπνο 1 ή 2 ώρες νωρίτερα.

Κανόνας 2^ος

Ετοιμάστε ευχάριστες  εκπλήξεις:

- Γράψτε το πρόγραμμα του ,σε μια καινούργια χαρούμενη  καρτέλα και κολλήστε το στο γραφείο του.

-Ελέγξτε τα βιβλία και τα τετράδια του και κρύψτε μέσα στο μάθημα που έχουν  μικρές εκπληξούλες  : αυτοκολλητάκια, καραμελίτσες, φωτογραφίες από τις  γιορτές, ατομικά αρω ματικά μαντηλάκια, σβήστρες , ξύστρες και μολύβια καινούργια.

-Αγοράστε όμορφες κάρτες  για να γράψουν ή να ζωγραφίσουν κάτι για τους  πιο κολλητούς συμμαθητές τους.

- Φτιάξτε του μια καινούργια μολυβοθήκη για το γραφείο του  για τη νέα χρονιά.

Κανόνας  3^ος

Μιλήστε στο παιδί  πολύ νωρίτερα:

-Κάντε  διάλογο μαζί του για τα μαθήματα , ρωτήστε το για τυχόν απορίες και βοηθήστε το.

-Συζητήστε μαζί του, πώς να διαχειριστεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σε κάποια μαθήματα.

-Δώστε του αυτοπεποίθηση με τα λόγια σας, για να νιώσει σίγουρο και δυνατό.

-Μην αφήνετε όλα τα παραπάνω να τα κάνετε τελευταία στιγμή ,γιατί έτσι θα το αγχώσετε.

-Το πρωί του σχολείου μια μεγάλη αγκαλιά, ένα ζεστό φιλί  και ένα σ’ αγαπώ  είναι ότι καλύτερο!

Απάντηση σε μια κυρία που αντιμετωπίζει την αδελφική ζήλια (λύσεις και συμβουλές)

«Η κόρη μου είναι 4 ετών και ζηλεύει φοβερά τον 4 μηνών αδερφό της. Αντιδρά επιθετικά και προς το μωρό και προς εμάς»

Λοιπόν ας ξεκινήσουμε:Πάρτε χαρτί και μολύβι και γράψτε με τη σειρά το ημερήσιο καθημερινό σας πρόγραμμα, π.χ. στις 7 π.μ πρωινό ξύπνημα, στις 7.30 π.μ. τάισμα –άλλαγμα  του μωρού, στις  8 π.μ. πρωινό για τα παιδιά, στις 9 π.μ. συμμάζεμα και ετοιμασία φαγητού κ.λ.π

Γιατί το λέω αυτό , όταν θα το κάνετε αυτό ,τότε θα καταλάβετε πόσο λίγο χρόνο αφιερώνετε στη κόρη σας, πράγμα που σημαίνει πως εσείς  δεν το καταλάβατε όπως το κατάλαβε εκείνη (δεν της δίνει σημασία κανείς, σταματάει να είναι σημαντικό πρόσωπο στην οικογένεια, νιώθει φοβερή ανασφάλεια και οι αντιδράσεις  της είναι βίαιες ,νευρικές και επιθετικές προς όλους). Φτιάξτε λοιπόν ένα καινούργιο πρόγραμμα με ισορροπία  ενδιαφέροντος  και στα δυο παιδιά σας γιατί τα λατρεύετε και τα δυο.

 Πως θα δείξετε λοιπόν στο κάθε παιδί την αγάπη σας:

-Αν ξυπνήσει πρώτα ο μικρός, πηγαίνετε πάρτε τον μια αγκαλιά και δώστε του ένα φιλάκι.

-Αν ξυπνήσει πρώτα η μεγάλη , πηγαίνετε ξαπλώστε δίπλα της, αγκαλιάστε την και δείξτε της την αγάπη σας, μετά από αυτό θα διαπιστώσετε πόσο πιο ήρεμη θα είναι  την υπόλοιπη μέρα. Κάντε το ίδιο και το βράδυ, λέγοντας της και μια όμορφη ιστορία. Μπορείτε  για να νιώσει περισσότερη ασφάλεια , το πρωί να το κάνετε εσείς και το βράδυ ο μπαμπάς.

-Αν ξυπνήσουν μαζί πάρτε το μωρό και πηγαίνετε μαζί του στο κρεβάτι της κόρης, ξαπλώστε όλοι μαζί εκεί, βάλτε τα δίπλα δίπλα και εσείς στην άκρη ,(όχι ανάμεσα τους γιατί αυτό φαίνεται στο μεγαλύτερο παιδί σαν διαχωρισμός και θα του προκαλέσει ζήλια), δώστε τους από ένα φιλάκι και μια μεγάλη αγκαλιά. 

Τι να κάνετε και με ποιο τρόπο να της δείξετε ότι δεν χρειάζεται να ζηλεύει: 

-Μαγειρέψτε το αγαπημένο της φαγητό ή γλυκό, για να της δείξετε πως τα θυμάστε και δεν τα ξεχάσατε τώρα με το μωρό.

-Αν έχετε τη δυνατότητα αφήστε μια μέρα το μωρό στη γιαγιά και πάτε κάπου οι τρεις σας  (μαμά- μπαμπάς παιδί) παίξτε , γελάστε, χαρείτε.

-Αυτό μπορείτε να το κάνετε και με τις γιαγιάδες και τους παππούδες ή να έρχονται σπίτι σας κι εσείς να φεύγετε με το μωρό και να μένει μόνη μαζί τους ή να την πηγαίνετε εσείς στα σπίτια τους , να νιώσει και πάλι το επίκεντρο. Προσοχή για λίγες ώρες όχι διανυκτέρευση γιατί μπορεί  να νιώσει ότι τη διώχνετε.

-Φροντίστε να έχει το δικό της χώρο , τη δική της γωνιά με τα δικά της πράγματα και παιχνίδια, όπως ακριβώς  έχει και το μωρό και όπως εκείνη δεν πρέπει να τα πειράζει έτσι και το μωρό δε θα πειράζει τα δικά της.

-Αν κάνει κάτι άσχημο στο μωρό, μη την μαλώνετε και της φωνάζετε, εξηγήστε της κοιτώντας την στα μάτια, ήρεμα γιατί δεν έπρεπε να το κάνει.  Μπορείτε να τους  δείξετε κάποια πράγματα παίζοντας τους ένα κουκλοθέατρο, με το θεατρικό παιχνίδι περνάτε πολύ πιο εύκολα τα μηνύματα σας.

-Δώστε της κίνητρα για να νιώσει  χρήσιμη π.χ. να σας βοηθήσει όταν αλλάζετε το μωρό ή όταν το ταϊζετε ή όταν το κάνετε μπάνιο.

-Τα Σαβ/κα ή όταν είναι  όλη η οικογένεια μαζί για φαγητό στο τραπέζι, ζητήστε της να σας τραγουδήσει το αγαπημένο της τραγούδι και χειροκροτήστε την.

-Καλέστε μερικές φίλες της ένα απόγευμα να παίξουν.

-Μάθετε να μιλάτε στο παιδί σας και να το ρωτάτε τι είναι αυτό που το βασανίζει.

Μετά από όλα αυτά θα αντικρίσετε ένα άλλο παιδί, πολύ πιο ήρεμο και με τα όρια της φυσιολογικής ζήλιας.

ΠΩΣ ΝΑ ΚΟΙΜΊΣΩ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ;

ΒΑΣΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

Σε ποια στάση να κοιμίσω το μωράκι μου;

Επικρατούν δύο στάσεις, η μία είναι στο πλάι και η άλλη  ανάσκελα. Όταν θα ξαπλώσετε το μωράκι σας στο πλάι προσέξτε να σιάξετε το χεράκι που ακουμπάει στο στρώμα να μην είναι διπλωμένο, να είναι ίσιο, στηρίξτε την πλατούλα του, βάζοντας από πίσω του σαν στήριγμα μια πετσέτα ή πάνα τυλιγμένη  σε ρολό.  Κυκλοφορούν στηρίγματα ύπνου και στο εμπόριο.  Θα πρέπει να το αλλάζετε συνέχεια πλευρό για να μη πιάνετε ο αυχένας του.

Όταν θα το ξαπλώσετε ανάσκελα γυρίστε το κεφαλάκι του στο πλάι και όταν ξυπνήσει  ξαπλώστε το  2 λεπτά πάνω στα πόδια σας μπρούμυτα  και τρίψτε του απαλά την πλατούλα του για να ξεπιαστεί.

Και στις δύο περιπτώσεις μη σκεπάζετε το μωρό μέχρι να κοιμηθεί και μη χρησιμοποιείτε μαξιλάρι. Μη βάζετε τριγύρω του  κουκλάκια μες το κρεβάτι, αν θέλετε δέστε τα ψηλά στα καγκελάκια του κρεβατιού, όπως κι αν χρησιμοποιήσετε μπάντα κρεβατιού φροντίστε να δένετε και από κάτω στα καγκελάκια και από πάνω, να είναι σταθερή και να μη μετακινείτε. Όσο είναι νεογέννητο καλό είναι να το ελέγχετε όσο κοιμάται, να έχετε την κατάλληλη  θερμοκρασία και να μην αφήνετε να ξεραίνετε η ατμόσφαιρα, μη χρησιμοποιείτε αερόθερμα.

Που να το κοιμίσω;

Τους πρώτους 6 μήνες καλό είναι να το έχετε δίπλα σας τα βράδια σε μια καλαθούνα στην κρεβατοκάμαρα, καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας όμως μπορείτε να το κοιμίζετε στο κρεβατάκι του στο δωμάτιο του για να εξοικειώνεται με το χώρο του, όπως επίσης εκεί να το αλλάζετε. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσετε ευκολότερα να το μεταφέρετε στο δωμάτιο του αργότερα.

Και σε καμία περίπτωση μη το κοιμίζετε δίπλα σας στο κρεβάτι είτε είναι μέρα είτε είναι νύχτα, είναι πολύ επικίνδυνο .Μπορείτε να το πάρετε στο κρεβάτι σας μόλις ξυπνήσει για να παίξετε μαζί του.

Με ποιο τρόπο να το κοιμίσω;

-Πάρτε το μια ζεστή αγκαλιά για 2 λεπτά χωρίς να το κουνάτε και ξαπλώστε το στο κρεβατάκι, καθίστε δίπλα του και χαϊδέψτε την πλατούλα του μέχρι να το πάρει ο ύπνος, μπορείτε να του βάζετε να ακούει και μια απαλή μελωδία για λίγα λεπτά ή να μάθετε εσείς να του τραγουδάτε κάτι, γιατί η δική σας φωνή θα το κάνει να νοιώσει  πιο ασφάλεια.

-Δε χρειάζεται να επικρατεί απόλυτη ησυχία στο υπόλοιπο σπίτι, πρέπει να συνηθίζει να ακούει τους ήχους του σπιτιού για να μη τρομάζει, μπορείτε να βάζετε και ηλεκτρική σκούπα στο υπόλοιπο σπίτι και μάλιστα μπορώ να σας πω με βεβαιότητα πως θα το νανουρίζει κιόλας.

-Όταν κοιμάται την ημέρα μη κλείνετε τα παντζούρια για να καταλαβαίνει ότι είναι μέρα και να την ξεχωρίζει από τη νύχτα. Την νύχτα χρησιμοποιήστε ένα λαμπάκι με απαλό φως όχι πολύ κοντά στο πρόσωπο του.

-Δε χρειάζεται με το παραμικρό κλάμα του να το παίρνετε αγκαλιά, καθίστε δίπλα του και καθησυχάστε το ,μπορείτε να το χαρείτε στην αγκαλιά σας μόλις ξυπνήσει.

-Πολλές φορές μπορεί να κλαίει ,να μην ησυχάζει και πολύ απλά να μη θέλει να κοιμηθεί ακόμα, μην επιμένετε κουνώντας το στην αγκαλιά σας και μην εκνευρίζεστε, ξαπλώστε το για λίγο σε ένα άλλο δωμάτιο να ξεχαστεί και δοκιμάστε ξανά σε μισή ώρα.

Επίσης μπορεί να πονάει η κοιλίτσα του, κάντε του λίγο μασάζ ή λίγο ποδηλατάκι με τα ποδαράκια του για να το βοηθήσετε να βγάλει τυχόν αέρια που το ενοχλούν.

-Δοκιμάστε το μασάζ στο προσωπάκι του και στο κεφαλάκι του απαλό σαν χάδι, με τα ακροδάχτυλα σας σε κυκλικές κινήσεις και στο προσωπάκι με ενωμένο το δείκτη και τον αντίχειρα στο σημείο των νυχιών και κάνοντας  κύκλο από πάνω πάνω στο μέτωπο μέχρι το σαγονάκι και αντίστροφα. Δείτε το στο παρακάτω βίντεο.

Το μωράκι σας τώρα ανακαλύπτει τη ζωή μέσα από εσάς, οπότε ότι και όπως του μάθετε εσείς αυτό θα κάνει.

Δείτε το παρακάτω βίντεο: https://youtu.be/Mnhg-mbPUiI

ΚΟΛΙΚΟΙ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ- ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΟΥΜΕ

Δυστυχώς πολλά μωράκια υποφέρουν από κολικούς  που συνήθως  ξεκινούν από την 3^η ή την 6^η εβδομάδα της ζωής τους και κρατούν 3 – 4 μήνες. Ξεκινούν να ενοχλούν το μωράκι μας τις απογευματινές και τις βραδινές ώρες. Το καταλαβαίνουμε από το έντονο τσιριχτό κλάμα του που δε σταματά, από το μάζεμα που κάνει στα ποδαράκια του προς την κοιλίτσα του, από τη φουσκωμένη του κοιλίτσα σα να έχει τυμπανισμό και από τα παγωμένα χεράκια του σφιγμένα σε γροθιές . Η διάρκεια ,η ένταση και η συχνότητα μπορεί να διαφέρει από βρέφος σε βρέφος. Το έντονο κλάμα μπορεί να κρατήσει και 3 ώρες με δεκάλεπτα κενά και να έχει τέτοιους πόνους 3-4 μέρες τη βδομάδα.

Οι αιτίες των κολικών:

-Μπορεί να οφείλεται  σε υπερβολικό τάισμα ή και το αντίθετο

-Μπορεί να οφείλεται σε κακή στάση ταϊσματος με αποτέλεσμα να καταπίνει αέρα

-Μπορεί να οφείλεται στη διατροφή της μητέρας

-Μπορεί να οφείλονται σε αλλεργίες λακτόζης

-Συνήθως οφείλονται σε εντερικές διαταραχές

Πως τους αντιμετωπίζουμε;

-Καθόμαστε  & το ξαπλώνουμε μπρούμυτα στα πόδια μας, για να πιέσουμε την κοιλίτσα του και να το ανακουφίσουμε. Του κάνουμε ελαφρό μασάζ και στην πλατούλα του.

-Το ξαπλώνετε στην αλλαξιέρα  ανάσκελα και κάνετε ποδήλατο τα ποδαράκια του και τα σπρώχνετε λυγισμένα προς την κοιλίτσα του γα να το βοηθήσετε να βγάλει τα αέρια.

-Τυλίγετε λίγο σφιχτά την κοιλίτσα του με μια φανελένια πάνα και τα ποδαράκια του σα να το φασκιώνετε από τη μέση και κάτω, μ’ αυτόν τον τρόπο ζεσταίνεται η κοιλίτσα του και ανακουφίζεται.

-Κάντε μασάζ στις φτέρνες του με το δείκτη και τον αντίχειρα πιάνοντας τες από το πλάι.

-Ζεστάνετε την κοιλίτσα του με το σεσουάρ για τα μαλλιά και επίσης  ο ήχος του το ηρεμεί .

-Δείτε πως θα του κάνετε μασάζ για κολικούς παρακάτω:

Παρακολουθείστε και το παρακάτω βίντεο:

https://youtu.be/uICvqQwPoRs

Πώς να πείτε σε ένα παιδί 6 χρονών, για το θάνατο του αγαπημένου του ζώου (π.χ. του σκύλου του)

-Θα πρέπει να είστε ειλικρινείς και να πείτε όλη την αλήθεια στο παιδί. Σ’ αυτήν την ηλικία δεν μπορούμε  να πούμε ψέματα στο παιδί αλλά ούτε και να το παραπλανήσουμε π.χ. να του πούμε πως έφυγε.

Τώρα θα μου πείτε πως; Σας δίνω ένα παράδειγμα:

«Αγάπη μου δυστυχώς έχουμε να σου πούμε κάτι δυσάρεστο που συνέβη .(Μη κρύψετε τη λύπη σας από το παιδί ,κλάψτε μπροστά του, γιατί αυτό θα το βοηθήσει να βγάλει πιο εύκολα από μέσα του και τη δική του θλίψη, μπορεί να κλαίει για μέρες, να μη θέλει να φάει, μη τρομάξετε είναι φυσιολογικό). Το σκυλάκι μας αρρώστησε πολύ , δεν άντεξε άλλο, κουράστηκε η καρδούλα του πολύ και πέθανε, αγκαλιά με το μαξιλάρι σου. Ξέρεις θα σου πω ένα μυστικό, όταν πεθαίνει κάποιος, θέλει να έχει δίπλα του αγαπημένα του πρόσωπα ή πράγματα των αγαπημένων του προσώπων, γιατί έτσι ηρεμεί η ψυχή του και βρίσκεται πάντα στα όνειρα του και τον κάνει χαρούμενο. Έτσι και εσύ τώρα και εμείς θα τον βλέπουμε στα όνειρα μας και θα θυμόμαστε όλες τις ωραίες μας στιγμές».

-Μη βιαστείτε να αντικαταστήσετε το πεθαμένο ζωάκι με άλλο, αφήστε το να πενθήσει κι αυτό κι εσείς. Αν σας το ζητήσει το ίδιο το παιδί τότε κάντε το.

-Φτιάξτε ένα άλμπουμ με φωτογραφίες του  μαζί με το σκύλο του για να μπορεί να τις χαζεύει όποτε θέλει.

-Φυλάξτε σε ένα ωραίο κουτί τα παιχνίδια του σκύλου και μπορείτε να τα πάτε στο αγαπημένο του μέρος(ή σε κοιμητήριο ζώων) να τα αφήσετε , να κάνετε κάτι σαν ένα αποχαιρετιστήριο μνημόσυνο και ο καθένας να του λέει την ευχή του. «Δε θα σε ξεχάσω ποτέ ,θα σ’ αγαπώ  γιατί ήσουν ο πιο καλός μου φίλος , ο πιο αστείος , ο πιο ζωηρός» (ότι έχει ό καθένας να βγάλει από μέσα του). Μετά πάτε όλοι μαζί παρέα εκεί που τον πηγαίνατε βόλτα , θυμηθείτε στιγμές αστείες ,μαζί του γελάστε , κλάψτε . Ή μπορείτε να τα χαρίσετε σε ένα άλλο σκυλάκι. 

-Πάντα να ρωτάτε το παιδί να σας λέει πως νιώθει και πως αισθάνεται για όλο αυτό, χωρίς να το πιέζεται αλλά να ξέρει πάντα ότι μπορεί να μιλήσει σε κάποιον.

Διαβάστε την  ιστοριούλα για ένα αγόρι και το σκύλο του στη σελίδα μου www.kathe-mera-mama.gr  στην κατηγορία παραμύθια –θεατρικά σκετς. 

Ευαγγελία Τσιακίρη (βρεφ/κόμος, συγγραφέας, σύμβουλος νέων μαμάδων)       

ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ Η ΑΛΛΙΩΣ Δ.Ε.Π.Υ( ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ)

Τι να κάνεις για να βοηθήσεις το παιδί σου:

Θα πρέπει καταρχήν να δείτε πιο τύπο υπερκινητικότητας έχει το παιδί , είναι 3 οι τύποι:

ο πρώτος τύπος είναι όταν δεν συγκεντρώνεται και διασπάται συνεχώς η προσοχή του -Δυσκολεύεται να δώσει προσοχή στις λεπτομέρειες

-Κάνει απρόσεκτα λάθη

- Δεν φαίνεται να ακούει σε αυτά που του λένε

-Δυσκολεύετε να παρακολουθήσει οδηγίες που του δίνουν

-Δυσκολεύεται στην οργάνωση

-Αποφεύγει να απαντήσει σε ερωτήματα που θα πρέπει να βάλει το μυαλό του να δουλέψει

-Χάνει συνεχώς πράγματα

-Ξεχνά καθημερινές εργασίες που πρέπει να κάνει ακόμη και να πάει στην τουαλέτα

Πώς να το βοηθήσεις σε αυτή την περίπτωση:

-να βάλεις κανόνες στο σπίτι που θα πρέπει να τηρεί ώστε να ξέρει τα όρια στο χώρο

- να του θυμίζεις καθημερινά αυτά που πρέπει να κάνει ακόμα και τα πιο απλά πράγματα με απλά λόγια π.χ. φάε το πρωινό σου ,πλύνε τα χέρια σου, ετοίμασε την τσάντα σου .

-Φτιάξε μία λίστα με τους κανόνες του σπιτιού και του σχολείου χρησιμοποιώντας πιο πολύ εικόνες και όχι λέξεις τα αντιλαμβάνονται καλύτερα.

-μπορείς να χρησιμοποιήσεις και ακουστικά, αν θέλεις να του πεις κάτι που πρέπει να ακούσει με προσοχή χωρίς να αποσπαστεί η προσοχή του

- κάτι πολύ σημαντικό αυτά τα παιδιά χρειάζονται συνεχή επιβράβευση για ότι και αν κάνουν από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο.

- μην το αφήνετε ποτέ μόνο του

-επικοινωνείτε συχνά με τους εκπαιδευτικούς του.

-Για να μπορεί να ενταχθεί στην ομάδα του σχολείου καλό είναι να κάνετε μικρές συγκεντρώσεις στο σπίτι σας με άλλα παιδιά, όχι πάνω από τρία παιδάκια για να παίξουν ή να δουν μια ταινία ή να φάνε μαζί ένα γλυκό ή ένα φαγητό. Με αυτό τον τρόπο θα μάθει σιγά-σιγά να συνυπάρχει σε ομάδες όπως το σχολείο.

-Για να βοηθήσετε πραγματικά το παιδί σας θα πρέπει να ακολουθήσετε και οι δύο γονείς κοινή γραμμή.Να έχετε πάντα στο μυαλό σας πως η πίεση και η τιμωρία φέρνουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.Πρέπει να αφιερώνετε αρκετό χρόνο στο παιδί σας.

Ο δεύτερος τύπος είναι όταν το παιδί έχει υπερκινητική συμπεριφορά και παρορμητικότητα.

Τι κάνει σε αυτή την περίπτωση το παιδί:

-Ασχολείται με τα χέρια και τα πόδια του και περιφέρεται στην καρέκλα του.

-Δεν μπορεί να παραμείνει καθιστό.

- Όταν κάνουν εργασίες στο σχολείο τεστ και διαγωνίσματα, δεν μπορεί να μείνει ήσυχο.

- Ενοχλεί συνέχεια τους διπλανούς του .

-Απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση που το κάνουν.

-Δυσκολεύεται να περιμένει .

-Διακόπτει και ενοχλεί τους άλλους.

Ο τρίτος τύπος είναι και τα δυο μαζί. Σε όλους τους τύπους βοηθούν οι οδηγίες που σας έδωσα παραπάνω. Αν μετά από όλα αυτά που σας είπα καταλάβετε κι εσείς πως έχει πραγματικά πρόβλημα το παιδί σας μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε παιδοψυχολόγο ή παιδονευρολόγο  και να ζητήσετε στο σχολείο του να υπάρχει ειδική παιδαγωγός να το βοηθάει.