«ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ»

Τι σημαίνει αλήθεια περνώ  « ποιοτικό χρόνο» με τα παιδί  μου;

Να του μαθαίνω κανόνες; Να παίζω μαζί του εκπαιδευτικά παιχνίδια; Να προσπαθώ να το επηρεάσω να κάνει πράγματα που είναι κατά τη δική μου γνώμη σωστά; Να του δείχνω τα λάθη του; Να το γεμίζω με αγκαλιές και φιλιά;

Κατά τη γνώμη μου , ποιοτικός χρόνος με το παιδί μου είναι αυτός που περνώ μαζί του χαλαρώνοντας μαζί του, χωρίς «πρέπει και θέλω», να το αφήσω να εκφραστεί ελεύθερα,  να με γνωρίσει καλύτερα, να είμαι όμως  εκεί δίπλα του ,χωρίς  να μου αποσπά την προσοχή το κινητό μου ή η τηλεόραση, να είμαι ολοκληρωτικά δική του για μισή ή μια ώρα. Να είμαι ο καλύτερος ακροατής του χωρίς να μας διακόψει κανείς.

Πολλές φορές  προσπαθούμε να τους περάσουμε μηνύματα, με λάθος τρόπο ,καταπιεστικά και σε λάθος χρόνο. Το παιδί πρέπει να σας νιώσει κοντά του και για να γίνει αυτό ,υπάρχει μόνο ένας τρόπος, να σας γνωρίσει σαν άνθρωπο πρώτα και μετά σαν γονιό του.

Θα σας πω μερικά παραδείγματα  που βίωσα:

«Ήταν ένας  μπαμπάς που έβριζε συνέχεια  και το παιδί του τον άκουγε . Όλοι του έλεγαν πρόσεχε πως μιλάς  μπροστά στο παιδί , τι παράδειγμα του δίνεις; (Ήταν όμως αληθινός ). Σας πληροφορώ ότι το παιδί του δεν είπε ούτε μια βρισιά από αυτές που άκουγε καθημερινά).

Το αντίθετο όμως έγινε με έναν πατέρα, που πάντα πρόσεχε τι έλεγε και μάλιστα του έλεγε  όταν ακούει κακές κουβέντες να κλείνει τα αυτιά του. Σας πληροφορώ ότι το παιδί του όχι απλώς βρίζει , αλλά βρίζει και τον ίδιο τον πατέρα του.»

«Ένα άλλο παράδειγμα , σε ένα ανδρόγυνο, η μητέρα φρόντιζε πάντα να είναι σωστή απέναντι στο παιδί της,  περνώντας πολλές ώρες μαζί του ενώ ο πατέρας το έβλεπε ελάχιστα λόγω δουλειάς. Όταν όμως το έβλεπε  χαλάρωνε δίπλα του και έβλεπε μαζί του βιντεάκια παιδικά στο κινητό του  , γελώντας μαζί του και σχολιάζοντας τα. Αυτό εξόργιζε τη μητέρα που ήθελε να το κρατάει μακριά από όλα αυτά και αντιδρούσε νευρικά απέναντι τους ,φωνάζοντας ,κάνοντας  φασαρία. Το παιδί όταν έμενε μόνο με τη μητέρα , έκανε αυτά που του έλεγε, αλλά σοβαρό και αγέλαστο ,σαν  ρομποτάκι. Γιατί πολύ απλά δεν τη γνώριζε, δεν ένιωθε τα πραγματικά της συναισθήματα , μόλις όμως έβλεπε τον πατέρα του ,έστω και για λίγο , το χαμόγελο του δεν έφευγε από το πρόσωπο του.» Ποιος πραγματικά περνούσε ποιοτικό χρόνο μαζί του;

Πώς να  πετύχετε ποιοτικό χρόνο;

-Καθίστε μαζί του , παίξτε ξένοιαστα , διηγηθείτε του ιστορίες από τα παιδικά σας χρόνια, παίξτε μαζί του παιχνίδια που παίζατε εσείς μικροί.

-Σταματήστε το κήρυγμα.

-Κλείστε το κινητό σας και την τηλεόραση.

-Μείνετε μόνο οι δυο σας ,χωρίς τρίτους.

-Χαμογελάστε και απολαύστε το.

Μικρά μυστικά για να πετύχετε τα καλύτερα αποτελέσματα:

-Ξαπλώστε στο πάτωμα ή στο κρεβάτι ανάσκελα, πιασμένοι από το χέρι, κλείστε τα μάτια για 5 λεπτά και προσπαθήστε να δείτε ένα   όνειρο , μετά ο καθένας θα πει τι όνειρο είδε. (Υπάρχει περίπτωση να σας πει το παιδί ότι δεν είδε τίποτα, αυτό αυτόματα σημαίνει ότι δεν χαλάρωσε και δεν άφησε ελεύθερο τον εαυτό του και μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να χαλαρώσει πραγματικά (αυτό μας δείχνει πως για κάποιο λόγο έχει πολύ πίεση μέσα του). Άρα την επόμενη φορά του δίνεται 10 ή 15 λεπτά .

-Καθίστε στο τραπέζι απέναντι ο ένας στον άλλον και ενώστε τις παλάμες σας. Προσπαθήστε να κάνετε κινήσεις με τα χέρια ενωμένα , μια πάνω , μια κάτω ,μια δεξιά μια αριστερά . Δείχνει την επικοινωνία μεταξύ σας.

-Κάντε έναν περίπατο ,περπατώντας δίπλα δίπλα χωρίς να κρατιέστε , συγχρονίζοντας τα βήματα σας (αυτό μπορεί να γίνει με παιδιά άνω των 4 ετών).

-Παίξτε το παιχνίδι των συναισθημάτων ως εξής:  σβήστε το φως στο δωμάτιο που βρίσκεστε μαζί του ή κλείστε και οι δυο τα μάτια σας, όταν θα λέει ό ένας π.χ. θέλω μια αγκαλιά , ο άλλος μόνο με τον ήχο της φωνής , θα ψάξει να σας βρει και να σας δώσει μια αγκαλιά .

Ελπίζω να βοηθήσω  να βρουν πραγματικά οι γονείς τον ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους και μ’ αυτόν τον τρόπο θα κερδίσουν την καλή επικοινωνία μαζί τους !

ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ Η ΑΛΛΙΩΣ Δ.Ε.Π.Υ( ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ)

Τι να κάνεις για να βοηθήσεις το παιδί σου:

Θα πρέπει καταρχήν να δείτε πιο τύπο υπερκινητικότητας έχει το παιδί , είναι 3 οι τύποι:

ο πρώτος τύπος είναι όταν δεν συγκεντρώνεται και διασπάται συνεχώς η προσοχή του -Δυσκολεύεται να δώσει προσοχή στις λεπτομέρειες

-Κάνει απρόσεκτα λάθη

- Δεν φαίνεται να ακούει σε αυτά που του λένε

-Δυσκολεύετε να παρακολουθήσει οδηγίες που του δίνουν

-Δυσκολεύεται στην οργάνωση

-Αποφεύγει να απαντήσει σε ερωτήματα που θα πρέπει να βάλει το μυαλό του να δουλέψει

-Χάνει συνεχώς πράγματα

-Ξεχνά καθημερινές εργασίες που πρέπει να κάνει ακόμη και να πάει στην τουαλέτα

Πώς να το βοηθήσεις σε αυτή την περίπτωση:

-να βάλεις κανόνες στο σπίτι που θα πρέπει να τηρεί ώστε να ξέρει τα όρια στο χώρο

- να του θυμίζεις καθημερινά αυτά που πρέπει να κάνει ακόμα και τα πιο απλά πράγματα με απλά λόγια π.χ. φάε το πρωινό σου ,πλύνε τα χέρια σου, ετοίμασε την τσάντα σου .

-Φτιάξε μία λίστα με τους κανόνες του σπιτιού και του σχολείου χρησιμοποιώντας πιο πολύ εικόνες και όχι λέξεις τα αντιλαμβάνονται καλύτερα.

-μπορείς να χρησιμοποιήσεις και ακουστικά, αν θέλεις να του πεις κάτι που πρέπει να ακούσει με προσοχή χωρίς να αποσπαστεί η προσοχή του

- κάτι πολύ σημαντικό αυτά τα παιδιά χρειάζονται συνεχή επιβράβευση για ότι και αν κάνουν από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο.

- μην το αφήνετε ποτέ μόνο του

-επικοινωνείτε συχνά με τους εκπαιδευτικούς του.

-Για να μπορεί να ενταχθεί στην ομάδα του σχολείου καλό είναι να κάνετε μικρές συγκεντρώσεις στο σπίτι σας με άλλα παιδιά, όχι πάνω από τρία παιδάκια για να παίξουν ή να δουν μια ταινία ή να φάνε μαζί ένα γλυκό ή ένα φαγητό. Με αυτό τον τρόπο θα μάθει σιγά-σιγά να συνυπάρχει σε ομάδες όπως το σχολείο.

-Για να βοηθήσετε πραγματικά το παιδί σας θα πρέπει να ακολουθήσετε και οι δύο γονείς κοινή γραμμή.Να έχετε πάντα στο μυαλό σας πως η πίεση και η τιμωρία φέρνουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.Πρέπει να αφιερώνετε αρκετό χρόνο στο παιδί σας.

Ο δεύτερος τύπος είναι όταν το παιδί έχει υπερκινητική συμπεριφορά και παρορμητικότητα.

Τι κάνει σε αυτή την περίπτωση το παιδί:

-Ασχολείται με τα χέρια και τα πόδια του και περιφέρεται στην καρέκλα του.

-Δεν μπορεί να παραμείνει καθιστό.

- Όταν κάνουν εργασίες στο σχολείο τεστ και διαγωνίσματα, δεν μπορεί να μείνει ήσυχο.

- Ενοχλεί συνέχεια τους διπλανούς του .

-Απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση που το κάνουν.

-Δυσκολεύεται να περιμένει .

-Διακόπτει και ενοχλεί τους άλλους.

Ο τρίτος τύπος είναι και τα δυο μαζί. Σε όλους τους τύπους βοηθούν οι οδηγίες που σας έδωσα παραπάνω. Αν μετά από όλα αυτά που σας είπα καταλάβετε κι εσείς πως έχει πραγματικά πρόβλημα το παιδί σας μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε παιδοψυχολόγο ή παιδονευρολόγο  και να ζητήσετε στο σχολείο του να υπάρχει ειδική παιδαγωγός να το βοηθάει.