Το βιβλίο μου, "Κάθε μέρα μαμά"

 

Μόλις έχετε γεννήσει και πλέον είστε και επίσημα μανούλα; Πιθανότατα έχετε πελαγώσει και νομίζετε πως δε θα τα καταφέρετε, έτσι; Ηρεμήστε! Είμαι εδώ για σας, για κάθε απορία, προβληματισμό, για εσάς την ίδια και για το μωράκι σας!  

Πληροφορίες, ιδέες, πρακτικές και έξυπνες λύσεις για όλα όσα απασχολούν μια μαμά και αφορούν το μωράκι της: το μπάνιο του ,το θηλασμό, τον ύπνο, την καθαριότητα του, το ρέψιμο, τους κολικούς του...

Κάθε μαμά έχει ανάγκη από βοήθεια, είτε αυτή είναι ψυχολογική, είτε πρακτική. Σίγουρα με μια καθοδήγηση και με μια μαγική  κουβέντα και λύση όλα θα είναι πιο εύκολα.

Ακόμα, χρήσιμες συμβουλές και λύσεις για το σπίτι, για την μαγειρική, για την υγεία, για την ομορφιά, για τις σχέσεις, για την ψυχολογία, για τη φιλία, για τη διασκέδαση και επιπλέον, πολλές ιστορίες βγαλμένες από τη ζωή και γραμμένες από εμένα....

Καλώς σας βρήκα λοιπόν και Καλή σας Αρχή στο υπέροχο ταξίδι της μητρότητας! 

«Ιδέες δημιουργικών παιχνιδιών» (χωρίς να ξοδέψετε πολλά χρήματα)

 

- Από 1-2 ετών:

·         Φτιάξτε μπαλάκια τσαλακώνοντας εφημερίδες, πάρτε και μια λεκάνη ή μια κούπα και πετάτε τα μπαλάκια μέσα (μ’ αυτό το παιχνίδι διεγείρονται, η αφή πιάνοντας το τσαλακωμένο χάρτινο μπαλάκι, η όραση παρατηρώντας καλά για να βάλει το μπαλάκι στη λεκάνη και η δεξιότητα στα χέρια, πόσο σωστά θα το πετάξει για να πετύχει το στόχο).

·         Αγοράστε πιατάκια μιας χρήσεως και ζωγραφίστε από την πίσω πλευρά , μάτια ,μύτη στόμα, ανοίγοντας τρυπούλες σ’ αυτά τα σημεία, τοποθετείτε το πιατάκι στο πρόσωπο του μπροστά και του ζητάτε να σας δείξει που είναι τα μάτια του ,η μύτη του κ.λ.π. Μ’ αυτό το παιχνίδι αποκτά αντίληψη και σιγά σιγά μαθαίνει να αναγνωρίζει όλα τα σημεία στο σώμα του.

·         Αγοράστε ποτηράκια μιας χρήσεως από φελιζόλ  φτιάξτε τρυπούλες σε διάφορα σημεία με ένα κατσαβίδι και δώστε του μισά καλαμάκια να τα βάζει στις τρυπούλες, αυτόματα αποκτά δεξιότητα στα χέρια για να ενώσει δυο διαφορετικά αντικείμενα και να δημιουργήσει ένα άλλο (συντονισμός). Επίσης μπορείτε να φτιάξετε τις πιο απλές κούκλες για κουκλοθέατρο για τα μικρά τους χεράκια, ζωγραφίζοντας φατσούλες πάνω στα ποτηράκια και βάζοντας ένα καλτσάκι στην κορυφή τους για σκουφί ,έτσι αρχίζουν αυτόματα να μπαίνουν σε ρόλους.

·         Αγοράστε σφουγγάρια μπάνιου και δημιουργήστε πύργους, φτιάξτε τα σπιτάκια, κρεβατάκια για κουκλάκια, γέφυρες για αυτοκινητάκια και βάλτε τη φαντασία τους να δουλέψει.

-Από 2-3 ετών:

·         Αγοράστε ποτηράκια μιας χρήσεως και κρύψτε από κάτω τους διάφορα αντικείμενα (όχι πάνω από 3 για αρχή) και ζητήστε τους να βρουν που είναι. Αποκτούν μνήμη και παρατηρητικότητα.

·         Αγοράστε χρωματιστά μανταλάκια, και χρωματίστε στα ίδια χρώματα φαρδιές λωρίδες χαρτονιού και ζητήστε τους να τα βάλουν στο σωστό χρώμα χαρτονιού. Αναπτύσσεται η όραση ακόμα πιο πολύ, η παρατηρητικότητα και η νοητικότητα.

·         Φτιάξτε ρακετούλες με πιάτα μιας χρήσεως και γλωσσοπίεστρα και χρησιμοποιήστε μπαλόνι για μπαλάκι. Αποκτά δεξιότητα στις κινήσεις, συγχρονίζει χέρια και πόδια.

·         Κλείστε του τα μάτια του με ένα μαντήλι και δίνετε του να πιάνει αντικείμενα και να σας λέει τι είναι. Ανάπτυξη της αφής.

·         Κρύψτε ένα αντικείμενο στο χώρο και με την ένταση της μουσικής (όσο πλησιάζει δυναμώνει) βοηθήστε το να το βρει .Ανάπτυξη ακοής.

·         Βάλτε μουσική και ζητήστε του να χορέψει όπως εσείς να σας μιμηθεί. Συντονίζει τις κινήσεις του ακούγοντας.

-Από 3-4 ετών:

·         Ζητήστε του να παρατηρήσει καλά ένα βιβλίο και μετά ρωτήστε του να σας πει αν υπάρχουν κάποια πράγματα σε αυτό. (Αρχίζει και διευρύνεται η μνήμη και η παρατηρητικότητα).

·         Δώστε του άδεια μπουκάλια και συσκευασίες και ζητήστε του να σας κάνει διάφορες κατασκευές, να κάνει σπίτια από κουτιά από γάλα και πάνω σε μια επιφάνεια που κολλάει να στήσει τη δική του πόλη. (Η φαντασία του μεγαλώνει).

·         Δώστε του να ζωγραφίσει.

·         Δώστε του μερικά ζευγάρια κάλτσες και πάρτε και εσείς, όποιος μπορέσει πρώτος και φορέσει τα ζευγάρια του κερδίζει (εξειδίκευση στις δεξιότητες)

-Από 4-5 ετών:

·         Σχεδιάστε χαρτόνια σε διάφορα σχήματα, απλώστε τα στο πάτωμα και με το τέλος μιας μουσικής θα πρέπει να πατάνε πάνω σε ένα σχήμα κρατώντας στα χέρια τους ένα αντικείμενο του ίδιου σχήματος. Συντονισμός, συγχρονισμός , παρατηρητικότητα.

·         Δημιουργήστε θεατρικό παιχνίδι, είτε ρίχνοντας πάνω από ένα τραπέζι ένα σεντόνι φτιάχνοντας μια σπηλιά που θα κρύβονται ήρωες παιχνιδιών ή με άδειες μεγάλες κούτες φτιάξτε ψευτο αυτοκίνητα.

·         Φτιάξτε ζυμαράκια μαζί του και δημιουργήστε νόστιμες λιχουδιές, αφήστε  να δημιουργήσει δικά του σχέδια για να νιώσει ικανοποίηση.  Μπορείτε ακόμη να του δείχνετε κάποια υλικά από την κουζίνα και να το ρωτάτε τι φαγητά μπορείτε να φτιάξετε με αυτά.

·         Δημιουργείστε μια εικονική κατάσταση μέσα στο σπίτι π.χ. ότι έπιασε φωτιά την ώρα του μαγειρέματος, πως πρέπει να την αντιμετωπίσει τι να κάνει ,τι να χρησιμοποιήσει. Μ’ αυτόν τον τρόπο μαθαίνει πώς να αντιδράει σε παρόμοιες καταστάσεις και να γίνετε πιο υπεύθυνο.

Τι να κάνετε για να μη βαριέται τα παιχνίδια του: χωρίστε τα σε δυο καλάθια ,τα οποία θα τα αλλάζετε κάθε μήνα.

Ευαγγελία Τσιακίρη

«Πως επηρεάζουν τα παιδιά τα όνειρα που βλέπουν; Πώς να τα βοηθήσετε όταν βλέπουν εφιάλτες;»

 

-Τι είναι ακριβώς τα όνειρα;

Τα όνειρα είναι διάφορες εικόνες, από ιδέες, συναισθήματα, φαντασιώσεις του μυαλού μας που συμβαίνουν στον ύπνο μας , χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Δεν είναι κατανοητά τις πιο πολλές φορές και πόσο μάλιστα από τα ίδια τα παιδιά που η φαντασία τους εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Τα όνειρα είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει έντονα το ανθρώπινο ενδιαφέρον.

-Τι ονειρεύονται συνήθως τα παιδιά;

Τα παιδιά συνήθως ονειρεύονται παιχνίδια που αγαπούν πολύ,  τους φίλους τους, την οικογένειά τους, ζωάκια και αγαπημένους ήρωες κινουμένων σχεδίων. Επίσης, μπορεί να δουν επιθυμίες που μέσα από τα όνειρά τους γίνονται πραγματικότητα. Για παράδειγμα, μπορεί να ονειρεύονται τα κορίτσια ότι είναι πριγκήπισες ή τα αγόρια πυτζαμοήρωες.

Πολλές φορές βλέπουμε τα παιδιά να γελούν στον ύπνο τους, όταν πραγματοποιούνται οι επιθυμίες τους ή να κλαίνε όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Αν παρατηρήσετε τα νεογέννητα όταν κοιμούνται και εκείνα μπορεί να γελούν ή να κλαίνε, αυτό δεν έχει να κάνει με τις επιθυμίες τους , γιατί δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη η φαντασία τους, αλλά συνήθως γελούν όταν έχουν χορτάσει ή κλαίνε από ανασφάλεια στο νέο περιβάλλον που έχουν έρθει.

Από τα όνειρα που βλέπουν τα παιδιά ,μπορούμε να καταλάβουμε πολλά πράγματα, όπως τι τους απασχολεί, τι φοβούνται, τι τα τρομάζει, να κατανοήσουμε τα συναισθήματα τους για τους ανθρώπους του περιβάλλοντος τους. Όπως κάνουμε και από τις ζωγραφιές τους.

-Τι είναι οι εφιάλτες; Πως μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε;

Τα όνειρα των παιδιών δεν είναι πάντα χαρούμενα και μπορούν να καταλήξουν σε εφιάλτες. Οι ειδικοί τονίζουν πως οι εφιάλτες είναι  φυσιολογικοί στην παιδική ηλικία. Όσο η φαντασία των παιδιών μεγαλώνει, τόσο πιο πολλά ερεθίσματα δέχεται και μπορεί να δει όνειρα στον ύπνο του με έναν μπερδεμένο και ακανόνιστο τρόπο. Μέχρι την ηλικία των 6 ετών, ένα στα δύο παιδιά ξυπνάει μέσα στον ύπνο του από εφιάλτη.

Οι εφιάλτες είναι τα άσχημα όνειρα που μπορούν να ξυπνήσουν το παιδί μέσα στη νύχτα και να του προκαλέσουν   συναισθήματα φόβου και αγωνίας. Τα παιδιά κάθε ηλικίας έχουν διαφορετικούς φόβους, και αυτοί οι φόβοι ζωντανεύουν στα όνειρά τους. Οι φόβοι μπορεί να είναι  τέρατα, άγρια ζώα, μάγισσες, που σε συνδυασμό με το σκοτάδι στο δωμάτιο μπορούν μέσα από το όνειρο να αποκτήσουν πραγματική μορφή και να νιώσουν τον κίνδυνο π.χ. να τους κυνηγάει ένα άγριο ζώο.

 Οι έρευνες δείχνουν ότι ο πιο συχνός εφιάλτης των παιδιών έχει σχέση με το άγχος του αποχωρισμού, φοβούνται ότι θα μείνουν μόνα τους και δεν θα μπορούν να βρουν την μαμά ή το μπαμπά.

Αν οι εφιάλτες δεν είναι συχνοί και μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε την αιτία τους, δεν ανησυχούμε, βοηθούμε τα παιδιά να το ξεπεράσουν και τα καθησυχάζουμε. Όταν όμως είναι καθημερινοί και έντονοι, θα πρέπει να το δούμε πιο σοβαρά, γιατί διαταράσσεται ο ύπνος τους και η ψυχολογία τους και θα πρέπει να απευθυνθούμε σε ειδικούς.

Εμείς σα γονείς, θα πρέπει να του εξηγήσουμε με απλά λόγια ότι είναι μόνο ένα όνειρο, ότι δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα, να το αγκαλιάσουμε και να μείνουμε δίπλα του για να νιώσει ασφάλεια.

Μπορούμε να βάλουμε  ένα μικρό λαμπάκι στο δωμάτιο του  για να μην είναι πολύ σκοτεινό ή να έχουμε δίπλα του ένα φωτεινό κουκλάκι.

Να ζητήσουμε να μας αφηγηθούν το όνειρο τους  και να προσπαθήσουμε  να δώσουμε μια αστεία ερμηνεία για να τους κάνουμε να γελάσουν και να χαλαρώσουν.

Μπορούμε να τους ζητήσουμε να μας ζωγραφίσουν το όνειρο τους, όταν το δουν ζωγραφισμένο αντιλαμβάνονται πιο εύκολα ότι είναι κάτι φανταστικό και ανακουφίζονται. Αν βλέποντας τη ζωγραφιά τους  ,τους πούμε μια ιστορία όμορφη, θα ηρεμίσουν και θα ονειρευτούν την ιστορία που τους διηγηθήκαμε.

Ας τα βοηθήσουμε τα όνειρα τους να γίνουν ελπίδα και όχι φόβος!

 

Ευαγγελία Τσιακίρη (σύμβουλος νέων μαμάδων)

 

ΑΠΟΘΗΛΑΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ

                 

Ο  αποθηλασμός πρέπει να γίνει σταδιακά ,χωρίς  πίεση και στους δυο. Στο παιδί μπορεί να προκαλέσει εκνευρισμό αλλά και αποχή από το φαγητό και στη μητέρα  μαστίτιδα, γι αυτό θέλει προσοχή.

Για να μειωθεί το γάλα σας:

·         Εάν μπορείτε, περιορίστε για 7-10  ημέρες το αλάτι και την άσπρη ζάχαρη.

·         Βγάζετε γάλα μόνο όταν αισθάνεστε πολύ βάρος στο στήθος και ελάχιστη ποσότητα την κάθε φορά και καλό είναι να το κάνετε κάτω από χλιαρό νερό στο ντους ,πιέζοντας ελαφρά το στήθος και όχι με το θήλαστρο.

·         Μην πάρετε φάρμακα για απογαλακτισμό, προκαλούν πονοκέφαλο, φαγούρα, ζάλη, εγκεφαλικά επεισόδια, σπασμούς. Εάν πονά το στήθος σας πάρτε ένα απλό  παυσίπονο.

·         Πιείτε φασκόμηλο 3- 4 φλιτζάνια την ημέρα επί 7 ημέρες (ανακουφίζει και μειώνει την ποσότητα του γάλακτος).

·          

Μην απογαλακτίσετε απότομα, αλλά:

·         Μειώστε το θηλασμό σταδιακά, 1 γεύμα λιγότερο μέρα παρά μέρα την 1^η εβδομάδα  αρχικά, και τη 2^η εβδομάδα 1 γεύμα κάθε μέρα

·         Μπορείτε να αρχίσετε τη διαδικασία παραλείποντας έναν θηλασμό και ταΐζοντας το παιδί με μπιμπερό, αν δεν θέλει το κλασσικό μπιμπερό δοκιμάστε με το παρακάτω:

·         Ή μπορείτε να αρχίσετε να του δίνετε το γάλα με ένα παγουρίνο ,αυτά που έχουν καλαμάκι. Μια κυρία μου είπε  ότι χρησιμοποίησε πιπίλα στην οποία είχε ανοίξει μια τρυπούλα στην άκρη, την βουτούσε στο γάλα και του την έδινε και την πιπιλούσε.

·         . Αφήστε το έτσι για λίγες εβδομάδες και μόλις προσαρμοστεί, δοκιμάστε να παραλείψετε άλλον έναν θηλασμό.

·          Μία άλλη μέθοδος είναι να αρχίσετε να μειώνετε τη διάρκεια του θηλασμού, προσφέροντάς του κάποιες στερεές τροφές μετά τον θηλασμό, ή δελεάζοντας το με ένα παιχνίδι που του αρέσει πολύ.

·         Στη συνέχεια, δοκιμάστε να του δώσετε τροφή πριν από τον θηλασμό, ώστε να μειωθεί η όρεξη του για το μητρικό γάλα. Θα μπορούσατε επίσης να αρχίσετε να αναβάλλετε τους θηλασμούς για 15 λεπτά τη φορά (κάτι που είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για τα βραδινά γεύματα ή όταν θηλάζετε μόνο μία - δύο φορές την ημέρα)

·         Εάν δυσκολεύεστε να παραλείψετε τον θηλασμό προ του βραδινού ύπνου, ζητήστε από τον σύζυγο σας να βάλει το παιδί για ύπνο, ενώ εσείς θα βρίσκεστε σε άλλο δωμάτιο ή εκτός σπιτιού. Το παιδί θα μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την κατάσταση, εάν δεν είστε εκεί και δεν σας βλέπει.

·         Θα πρέπει να είστε χαλαρή χωρίς άγχος γιατί το παιδί καταλαβαίνει τα πάντα.

·         Μην ξεκινήσετε μια τέτοια προσπάθεια, όταν το παιδί είναι άρρωστο ή εσείς δεν είστε ψυχολογικά έτοιμη.

·         Θέλει υπομονή και επιμονή στην προσπάθεια σας από 1 έως 2 μήνες για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

«ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ»

Τι σημαίνει αλήθεια περνώ  « ποιοτικό χρόνο» με τα παιδί  μου;

Να του μαθαίνω κανόνες; Να παίζω μαζί του εκπαιδευτικά παιχνίδια; Να προσπαθώ να το επηρεάσω να κάνει πράγματα που είναι κατά τη δική μου γνώμη σωστά; Να του δείχνω τα λάθη του; Να το γεμίζω με αγκαλιές και φιλιά;

Κατά τη γνώμη μου , ποιοτικός χρόνος με το παιδί μου είναι αυτός που περνώ μαζί του χαλαρώνοντας μαζί του, χωρίς «πρέπει και θέλω», να το αφήσω να εκφραστεί ελεύθερα,  να με γνωρίσει καλύτερα, να είμαι όμως  εκεί δίπλα του ,χωρίς  να μου αποσπά την προσοχή το κινητό μου ή η τηλεόραση, να είμαι ολοκληρωτικά δική του για μισή ή μια ώρα. Να είμαι ο καλύτερος ακροατής του χωρίς να μας διακόψει κανείς.

Πολλές φορές  προσπαθούμε να τους περάσουμε μηνύματα, με λάθος τρόπο ,καταπιεστικά και σε λάθος χρόνο. Το παιδί πρέπει να σας νιώσει κοντά του και για να γίνει αυτό ,υπάρχει μόνο ένας τρόπος, να σας γνωρίσει σαν άνθρωπο πρώτα και μετά σαν γονιό του.

Θα σας πω μερικά παραδείγματα  που βίωσα:

«Ήταν ένας  μπαμπάς που έβριζε συνέχεια  και το παιδί του τον άκουγε . Όλοι του έλεγαν πρόσεχε πως μιλάς  μπροστά στο παιδί , τι παράδειγμα του δίνεις; (Ήταν όμως αληθινός ). Σας πληροφορώ ότι το παιδί του δεν είπε ούτε μια βρισιά από αυτές που άκουγε καθημερινά).

Το αντίθετο όμως έγινε με έναν πατέρα, που πάντα πρόσεχε τι έλεγε και μάλιστα του έλεγε  όταν ακούει κακές κουβέντες να κλείνει τα αυτιά του. Σας πληροφορώ ότι το παιδί του όχι απλώς βρίζει , αλλά βρίζει και τον ίδιο τον πατέρα του.»

«Ένα άλλο παράδειγμα , σε ένα ανδρόγυνο, η μητέρα φρόντιζε πάντα να είναι σωστή απέναντι στο παιδί της,  περνώντας πολλές ώρες μαζί του ενώ ο πατέρας το έβλεπε ελάχιστα λόγω δουλειάς. Όταν όμως το έβλεπε  χαλάρωνε δίπλα του και έβλεπε μαζί του βιντεάκια παιδικά στο κινητό του  , γελώντας μαζί του και σχολιάζοντας τα. Αυτό εξόργιζε τη μητέρα που ήθελε να το κρατάει μακριά από όλα αυτά και αντιδρούσε νευρικά απέναντι τους ,φωνάζοντας ,κάνοντας  φασαρία. Το παιδί όταν έμενε μόνο με τη μητέρα , έκανε αυτά που του έλεγε, αλλά σοβαρό και αγέλαστο ,σαν  ρομποτάκι. Γιατί πολύ απλά δεν τη γνώριζε, δεν ένιωθε τα πραγματικά της συναισθήματα , μόλις όμως έβλεπε τον πατέρα του ,έστω και για λίγο , το χαμόγελο του δεν έφευγε από το πρόσωπο του.» Ποιος πραγματικά περνούσε ποιοτικό χρόνο μαζί του;

Πώς να  πετύχετε ποιοτικό χρόνο;

-Καθίστε μαζί του , παίξτε ξένοιαστα , διηγηθείτε του ιστορίες από τα παιδικά σας χρόνια, παίξτε μαζί του παιχνίδια που παίζατε εσείς μικροί.

-Σταματήστε το κήρυγμα.

-Κλείστε το κινητό σας και την τηλεόραση.

-Μείνετε μόνο οι δυο σας ,χωρίς τρίτους.

-Χαμογελάστε και απολαύστε το.

Μικρά μυστικά για να πετύχετε τα καλύτερα αποτελέσματα:

-Ξαπλώστε στο πάτωμα ή στο κρεβάτι ανάσκελα, πιασμένοι από το χέρι, κλείστε τα μάτια για 5 λεπτά και προσπαθήστε να δείτε ένα   όνειρο , μετά ο καθένας θα πει τι όνειρο είδε. (Υπάρχει περίπτωση να σας πει το παιδί ότι δεν είδε τίποτα, αυτό αυτόματα σημαίνει ότι δεν χαλάρωσε και δεν άφησε ελεύθερο τον εαυτό του και μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να χαλαρώσει πραγματικά (αυτό μας δείχνει πως για κάποιο λόγο έχει πολύ πίεση μέσα του). Άρα την επόμενη φορά του δίνεται 10 ή 15 λεπτά .

-Καθίστε στο τραπέζι απέναντι ο ένας στον άλλον και ενώστε τις παλάμες σας. Προσπαθήστε να κάνετε κινήσεις με τα χέρια ενωμένα , μια πάνω , μια κάτω ,μια δεξιά μια αριστερά . Δείχνει την επικοινωνία μεταξύ σας.

-Κάντε έναν περίπατο ,περπατώντας δίπλα δίπλα χωρίς να κρατιέστε , συγχρονίζοντας τα βήματα σας (αυτό μπορεί να γίνει με παιδιά άνω των 4 ετών).

-Παίξτε το παιχνίδι των συναισθημάτων ως εξής:  σβήστε το φως στο δωμάτιο που βρίσκεστε μαζί του ή κλείστε και οι δυο τα μάτια σας, όταν θα λέει ό ένας π.χ. θέλω μια αγκαλιά , ο άλλος μόνο με τον ήχο της φωνής , θα ψάξει να σας βρει και να σας δώσει μια αγκαλιά .

Ελπίζω να βοηθήσω  να βρουν πραγματικά οι γονείς τον ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους και μ’ αυτόν τον τρόπο θα κερδίσουν την καλή επικοινωνία μαζί τους !

"Κουκλοθέατρο με θέμα την εκπαίδευση στο γιογιό"

"Κουκλοθέατρο με θέμα την εκπαίδευση στο γιογιό"

«Πρόγραμμα εκπαίδευσης ύπνου του παιδιού»

https://youtu.be/DBoTORf5UxA

Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης ύπνου θα πρέπει να γίνει σταδιακά και για να ξεκινήσει σωστά το πρόγραμμα θα πρέπει να έχουμε την σωστή ψυχολογία. Τι σημαίνει όμως σωστή ψυχολογία;

-Να είμαστε ήρεμοι, χωρίς υστερίες και εκνευρισμό.

-Να είμαστε έτοιμοι για κάθε είδους αντίδραση από το παιδί.

-Να είμαστε καλά στην υγεία μας.

-Να σκεφτόμαστε θετικά προς όλη αυτή την προσπάθεια που κάνουμε.

-Να μην ακούμε τις απόψεις και γνώμες άλλων που προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο και δεν τα κατάφεραν, γιατί το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και αντιδρά διαφορετικά, όπως και ο κάθε γονιός το αντιμετωπίζει διαφορετικά.

-Να έχουμε την συμπαράσταση όλης της οικογένειας σ’ αυτό που κάνουμε.

-Να μην απογοητευτούμε γρήγορα, όλα τα πράγματα θέλουν το χρόνο τους.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:

-Βασική προϋπόθεση: θα πρέπει το παιδί να είναι εξοικειωμένο με το χώρο του, το δωμάτιο του ,να το βλέπει συχνά στη διάρκεια της μέρας. Αυτό για να το πετύχετε καλό είναι από την ώρα που θα γεννηθεί, στην διάρκεια της μέρας να το κοιμίζετε στο δωμάτιο του στο κρεβάτι του και την νύχτα να το παίρνετε δίπλα σας στην κούνια του και όχι στο κρεβάτι δίπλα σας (είναι επικίνδυνο).

Λίγο πολύ γνωρίζετε το ωράριο ύπνου του παιδιού σας, όταν έρθει λοιπόν η ώρα του ύπνου, αρχίζετε να το ετοιμάζετε χωρίς να του το λέτε. Πάτε στο δωμάτιο, αλλάξτε το, κρατήστε το για 5 λεπτά χαϊδεύοντας την πλατούλα του (χωρίς να του μιλάτε) και μετά ξαπλώστε το στο κρεβατάκι του. Βάλτε μια ήρεμη μουσική να παίζει, καθίστε σε μια πολυθρόνα δίπλα στο κρεβατάκι του, κρατήστε το χεράκι του ,χωρίς να το κοιτάτε, κλείστε τα μάτια σας ,χαλαρώστε και σιγοψιθυρρήστε τη μουσική που παίζει (μμμ ..μμμ..). 

Μπορεί να κλάψει και να αντιδράσει στην αρχή ,λογικό είναι ,εσείς συνεχίζετε να είστε δίπλα του. Μπορεί να κοιμηθεί αμέσως αλλά μπορεί και να αρχίζει να τσιρίζει ,αν γίνει αυτό και επιμένει , το ξαναπαίρνετε αγκαλιά και ξανακάνετε πάλι τα ίδια βήματα μέχρι να το καταλάβει και να κοιμηθεί. Θέλει πολύ υπομονή. Αν ηρεμήσει στο κρεβατάκι του, σηκωθείτε από δίπλα του, χωρίς να βγείτε από το δωμάτιο, ταχτοποιήστε λίγο τα ρούχα του στην ντουλάπα του ή συμμαζέψτε τα παιχνίδια του ή καθίστε λίγο πιο μακριά κάνοντας πως διαβάζετε ένα βιβλίο του χωρίς να μιλάτε. 

 Αν το πάρει ο ύπνος, βγείτε από το δωμάτιο και τραβήξτε ελαφρά την πόρτα. Αν κλάψει για λίγο κάποια στιγμή ,δεν χρειάζεται να τρέξετε αμέσως, μπορεί να πόνεσε η κοιλίτσα του ή να τρόμαξε με κάτι, να κλάψει 5 λεπτά και να σταματήσει.

Φροντίστε στο κρεβατάκι του να έχετε κρεμασμένο κάποιο κουκλάκι ,ακόμα και ένα δίπλα του, υπάρχουν και κάποια με μικρό φωτισμό. Αυτά θα είναι πάντα εκεί, μπορείτε να τους ονομάσετε υπναρούληδες.

 Πολλά παιδάκια νανουρίζονται πιο εύκολα με ήχους όπως του απορροφητήρα ή της ηλεκτρικής σκούπας ή του σεσουάρ αντί για νανούρισμα, οπότε μπορείτε να ανάψετε τον απορροφητήρα δυνατά για να ακούγεται στο δωμάτιο του και κάθεστε πάλι δίπλα του με κλειστά μάτια. 

Κάθε μέρα θα ελλατώνετε κατά 5 λεπτά το χρόνο που κάθεστε δίπλα του και στο τέλος της 1^ης εβδομάδας εκπαίδευσης θα επιχειρήσετε να βγείτε από το δωμάτιο πριν κοιμηθεί ,αν αντιδράσει έντονα ,επιστρέψτε χωρίς να του μιλάτε και απασχοληθείτε με κάτι όρθια χωρίς να καθίσετε δίπλα του.  Η εκπαίδευση ύπνου μπορεί να κρατήσει από 1 βδομάδα έως και 1 μήνα για να έχει αποτέλεσμα. Θα πρέπει όσοι το κοιμίζουν να ακολουθούν την ίδια τακτική στον ύπνο για να μην το μπερδέψετε και το εκνευρίσετε.

 Ακόμα κι αν αρρωστήσει μην αλλάξετε αυτή την τακτική , μπορεί βέβαια να μείνετε πιο πολύ κοντά του, να ξενυχτήσετε, να πηγαινοέρχεστε συνέχεια , να κουραστείτε, γι αυτό πρέπει να έχετε ή να δέχεστε βοήθεια. Μην μπείτε στον πειρασμό να το πάρετε στο κρεβάτι σας , καλύτερα να ξαπλώσετε εκεί δίπλα στο κρεβατάκι του ,κρατώντας το χεράκι του. Στο κρεβάτι σας πάρτε το μόλις ξυπνήσει για να παίξετε.

Μεγαλώνοντας μπορείτε να αρχίζετε να του διαβάζετε μια ιστορία για να κοιμηθεί ή να του βάζετε να ακούει παραμύθια.  

Αν για κάποιο λόγο το ξεκινήσετε και δεν μπορείτε να αντεπεξέλθετε, σταματήστε το και ξαναδοκιμάστε όταν θα είστε έτοιμοι.

 Μπορείτε να δοκιμάσετε ταυτόχρονα και δικές σας ιδέες , να βρείτε το δικό σας μοναδικό τρόπο (π.χ. μια μαμά που την καθοδηγούσα , επειδή ήταν χορεύτρια ,έβαζε μουσική και χόρευε μπροστά στο κρεβατάκι του κι εκείνο κοιμόταν γρήγορα).

Τα παιδιά είναι πανέξυπνα και μπορούν να μάθουν πράγματα από πολύ μικρά!

Και όπως λέω πάντα «υπομονή» και «επιμονή».

Αν χρειαστείτε περαιτέρω βοήθεια  σε οποιαδήποτε εκπαίδευση ή συμβουλές για τη συμπεριφορά του παιδιού σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο evitsiakiri@yahoo.gr, να σας ενημερώσουμε για τα ψηφιακά μας σεμινάρια και τις skype συνεδρίες μας!

«Επιστροφή στο σχολείο μετά τις γιορτές (πώς να κάνουμε τα παιδιά να επιστρέψουν χαρούμενα στις σχολικές τους δραστηριότητες)»

Κανόνας 1^ος

Προετοιμάστε το έδαφος  2 μέρες πριν:

- Βάλτε τους ξυπνητήρι ,να ξυπνήσουν  στην ώρα του σχολείου, να φάνε πρωινό και  να δούνε ένα αγαπημένο τους  παιδικό πρόγραμμα.

-Ετοιμάστε τα ρούχα , τη τσάντα και  τα βιβλία του σχολείου σε εμφανείς  θέσεις.

-Εξαφανίστε σιγά σιγά τα πολλά παιχνίδια και αφήστε πολύ λίγα.

-Βάλτε τα για ύπνο 1 ή 2 ώρες νωρίτερα.

Κανόνας 2^ος

Ετοιμάστε ευχάριστες  εκπλήξεις:

- Γράψτε το πρόγραμμα του ,σε μια καινούργια χαρούμενη  καρτέλα και κολλήστε το στο γραφείο του.

-Ελέγξτε τα βιβλία και τα τετράδια του και κρύψτε μέσα στο μάθημα που έχουν  μικρές εκπληξούλες  : αυτοκολλητάκια, καραμελίτσες, φωτογραφίες από τις  γιορτές, ατομικά αρω ματικά μαντηλάκια, σβήστρες , ξύστρες και μολύβια καινούργια.

-Αγοράστε όμορφες κάρτες  για να γράψουν ή να ζωγραφίσουν κάτι για τους  πιο κολλητούς συμμαθητές τους.

- Φτιάξτε του μια καινούργια μολυβοθήκη για το γραφείο του  για τη νέα χρονιά.

Κανόνας  3^ος

Μιλήστε στο παιδί  πολύ νωρίτερα:

-Κάντε  διάλογο μαζί του για τα μαθήματα , ρωτήστε το για τυχόν απορίες και βοηθήστε το.

-Συζητήστε μαζί του, πώς να διαχειριστεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σε κάποια μαθήματα.

-Δώστε του αυτοπεποίθηση με τα λόγια σας, για να νιώσει σίγουρο και δυνατό.

-Μην αφήνετε όλα τα παραπάνω να τα κάνετε τελευταία στιγμή ,γιατί έτσι θα το αγχώσετε.

-Το πρωί του σχολείου μια μεγάλη αγκαλιά, ένα ζεστό φιλί  και ένα σ’ αγαπώ  είναι ότι καλύτερο!

Απάντηση σε μια κυρία που αντιμετωπίζει την αδελφική ζήλια (λύσεις και συμβουλές)

«Η κόρη μου είναι 4 ετών και ζηλεύει φοβερά τον 4 μηνών αδερφό της. Αντιδρά επιθετικά και προς το μωρό και προς εμάς»

Λοιπόν ας ξεκινήσουμε:Πάρτε χαρτί και μολύβι και γράψτε με τη σειρά το ημερήσιο καθημερινό σας πρόγραμμα, π.χ. στις 7 π.μ πρωινό ξύπνημα, στις 7.30 π.μ. τάισμα –άλλαγμα  του μωρού, στις  8 π.μ. πρωινό για τα παιδιά, στις 9 π.μ. συμμάζεμα και ετοιμασία φαγητού κ.λ.π

Γιατί το λέω αυτό , όταν θα το κάνετε αυτό ,τότε θα καταλάβετε πόσο λίγο χρόνο αφιερώνετε στη κόρη σας, πράγμα που σημαίνει πως εσείς  δεν το καταλάβατε όπως το κατάλαβε εκείνη (δεν της δίνει σημασία κανείς, σταματάει να είναι σημαντικό πρόσωπο στην οικογένεια, νιώθει φοβερή ανασφάλεια και οι αντιδράσεις  της είναι βίαιες ,νευρικές και επιθετικές προς όλους). Φτιάξτε λοιπόν ένα καινούργιο πρόγραμμα με ισορροπία  ενδιαφέροντος  και στα δυο παιδιά σας γιατί τα λατρεύετε και τα δυο.

 Πως θα δείξετε λοιπόν στο κάθε παιδί την αγάπη σας:

-Αν ξυπνήσει πρώτα ο μικρός, πηγαίνετε πάρτε τον μια αγκαλιά και δώστε του ένα φιλάκι.

-Αν ξυπνήσει πρώτα η μεγάλη , πηγαίνετε ξαπλώστε δίπλα της, αγκαλιάστε την και δείξτε της την αγάπη σας, μετά από αυτό θα διαπιστώσετε πόσο πιο ήρεμη θα είναι  την υπόλοιπη μέρα. Κάντε το ίδιο και το βράδυ, λέγοντας της και μια όμορφη ιστορία. Μπορείτε  για να νιώσει περισσότερη ασφάλεια , το πρωί να το κάνετε εσείς και το βράδυ ο μπαμπάς.

-Αν ξυπνήσουν μαζί πάρτε το μωρό και πηγαίνετε μαζί του στο κρεβάτι της κόρης, ξαπλώστε όλοι μαζί εκεί, βάλτε τα δίπλα δίπλα και εσείς στην άκρη ,(όχι ανάμεσα τους γιατί αυτό φαίνεται στο μεγαλύτερο παιδί σαν διαχωρισμός και θα του προκαλέσει ζήλια), δώστε τους από ένα φιλάκι και μια μεγάλη αγκαλιά. 

Τι να κάνετε και με ποιο τρόπο να της δείξετε ότι δεν χρειάζεται να ζηλεύει: 

-Μαγειρέψτε το αγαπημένο της φαγητό ή γλυκό, για να της δείξετε πως τα θυμάστε και δεν τα ξεχάσατε τώρα με το μωρό.

-Αν έχετε τη δυνατότητα αφήστε μια μέρα το μωρό στη γιαγιά και πάτε κάπου οι τρεις σας  (μαμά- μπαμπάς παιδί) παίξτε , γελάστε, χαρείτε.

-Αυτό μπορείτε να το κάνετε και με τις γιαγιάδες και τους παππούδες ή να έρχονται σπίτι σας κι εσείς να φεύγετε με το μωρό και να μένει μόνη μαζί τους ή να την πηγαίνετε εσείς στα σπίτια τους , να νιώσει και πάλι το επίκεντρο. Προσοχή για λίγες ώρες όχι διανυκτέρευση γιατί μπορεί  να νιώσει ότι τη διώχνετε.

-Φροντίστε να έχει το δικό της χώρο , τη δική της γωνιά με τα δικά της πράγματα και παιχνίδια, όπως ακριβώς  έχει και το μωρό και όπως εκείνη δεν πρέπει να τα πειράζει έτσι και το μωρό δε θα πειράζει τα δικά της.

-Αν κάνει κάτι άσχημο στο μωρό, μη την μαλώνετε και της φωνάζετε, εξηγήστε της κοιτώντας την στα μάτια, ήρεμα γιατί δεν έπρεπε να το κάνει.  Μπορείτε να τους  δείξετε κάποια πράγματα παίζοντας τους ένα κουκλοθέατρο, με το θεατρικό παιχνίδι περνάτε πολύ πιο εύκολα τα μηνύματα σας.

-Δώστε της κίνητρα για να νιώσει  χρήσιμη π.χ. να σας βοηθήσει όταν αλλάζετε το μωρό ή όταν το ταϊζετε ή όταν το κάνετε μπάνιο.

-Τα Σαβ/κα ή όταν είναι  όλη η οικογένεια μαζί για φαγητό στο τραπέζι, ζητήστε της να σας τραγουδήσει το αγαπημένο της τραγούδι και χειροκροτήστε την.

-Καλέστε μερικές φίλες της ένα απόγευμα να παίξουν.

-Μάθετε να μιλάτε στο παιδί σας και να το ρωτάτε τι είναι αυτό που το βασανίζει.

Μετά από όλα αυτά θα αντικρίσετε ένα άλλο παιδί, πολύ πιο ήρεμο και με τα όρια της φυσιολογικής ζήλιας.

Πώς να πείτε σε ένα παιδί 6 χρονών, για το θάνατο του αγαπημένου του ζώου (π.χ. του σκύλου του)

-Θα πρέπει να είστε ειλικρινείς και να πείτε όλη την αλήθεια στο παιδί. Σ’ αυτήν την ηλικία δεν μπορούμε  να πούμε ψέματα στο παιδί αλλά ούτε και να το παραπλανήσουμε π.χ. να του πούμε πως έφυγε.

Τώρα θα μου πείτε πως; Σας δίνω ένα παράδειγμα:

«Αγάπη μου δυστυχώς έχουμε να σου πούμε κάτι δυσάρεστο που συνέβη .(Μη κρύψετε τη λύπη σας από το παιδί ,κλάψτε μπροστά του, γιατί αυτό θα το βοηθήσει να βγάλει πιο εύκολα από μέσα του και τη δική του θλίψη, μπορεί να κλαίει για μέρες, να μη θέλει να φάει, μη τρομάξετε είναι φυσιολογικό). Το σκυλάκι μας αρρώστησε πολύ , δεν άντεξε άλλο, κουράστηκε η καρδούλα του πολύ και πέθανε, αγκαλιά με το μαξιλάρι σου. Ξέρεις θα σου πω ένα μυστικό, όταν πεθαίνει κάποιος, θέλει να έχει δίπλα του αγαπημένα του πρόσωπα ή πράγματα των αγαπημένων του προσώπων, γιατί έτσι ηρεμεί η ψυχή του και βρίσκεται πάντα στα όνειρα του και τον κάνει χαρούμενο. Έτσι και εσύ τώρα και εμείς θα τον βλέπουμε στα όνειρα μας και θα θυμόμαστε όλες τις ωραίες μας στιγμές».

-Μη βιαστείτε να αντικαταστήσετε το πεθαμένο ζωάκι με άλλο, αφήστε το να πενθήσει κι αυτό κι εσείς. Αν σας το ζητήσει το ίδιο το παιδί τότε κάντε το.

-Φτιάξτε ένα άλμπουμ με φωτογραφίες του  μαζί με το σκύλο του για να μπορεί να τις χαζεύει όποτε θέλει.

-Φυλάξτε σε ένα ωραίο κουτί τα παιχνίδια του σκύλου και μπορείτε να τα πάτε στο αγαπημένο του μέρος(ή σε κοιμητήριο ζώων) να τα αφήσετε , να κάνετε κάτι σαν ένα αποχαιρετιστήριο μνημόσυνο και ο καθένας να του λέει την ευχή του. «Δε θα σε ξεχάσω ποτέ ,θα σ’ αγαπώ  γιατί ήσουν ο πιο καλός μου φίλος , ο πιο αστείος , ο πιο ζωηρός» (ότι έχει ό καθένας να βγάλει από μέσα του). Μετά πάτε όλοι μαζί παρέα εκεί που τον πηγαίνατε βόλτα , θυμηθείτε στιγμές αστείες ,μαζί του γελάστε , κλάψτε . Ή μπορείτε να τα χαρίσετε σε ένα άλλο σκυλάκι. 

-Πάντα να ρωτάτε το παιδί να σας λέει πως νιώθει και πως αισθάνεται για όλο αυτό, χωρίς να το πιέζεται αλλά να ξέρει πάντα ότι μπορεί να μιλήσει σε κάποιον.

Διαβάστε την  ιστοριούλα για ένα αγόρι και το σκύλο του στη σελίδα μου www.kathe-mera-mama.gr  στην κατηγορία παραμύθια –θεατρικά σκετς. 

Ευαγγελία Τσιακίρη (βρεφ/κόμος, συγγραφέας, σύμβουλος νέων μαμάδων)       

ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ Η ΑΛΛΙΩΣ Δ.Ε.Π.Υ( ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ)

Τι να κάνεις για να βοηθήσεις το παιδί σου:

Θα πρέπει καταρχήν να δείτε πιο τύπο υπερκινητικότητας έχει το παιδί , είναι 3 οι τύποι:

ο πρώτος τύπος είναι όταν δεν συγκεντρώνεται και διασπάται συνεχώς η προσοχή του -Δυσκολεύεται να δώσει προσοχή στις λεπτομέρειες

-Κάνει απρόσεκτα λάθη

- Δεν φαίνεται να ακούει σε αυτά που του λένε

-Δυσκολεύετε να παρακολουθήσει οδηγίες που του δίνουν

-Δυσκολεύεται στην οργάνωση

-Αποφεύγει να απαντήσει σε ερωτήματα που θα πρέπει να βάλει το μυαλό του να δουλέψει

-Χάνει συνεχώς πράγματα

-Ξεχνά καθημερινές εργασίες που πρέπει να κάνει ακόμη και να πάει στην τουαλέτα

Πώς να το βοηθήσεις σε αυτή την περίπτωση:

-να βάλεις κανόνες στο σπίτι που θα πρέπει να τηρεί ώστε να ξέρει τα όρια στο χώρο

- να του θυμίζεις καθημερινά αυτά που πρέπει να κάνει ακόμα και τα πιο απλά πράγματα με απλά λόγια π.χ. φάε το πρωινό σου ,πλύνε τα χέρια σου, ετοίμασε την τσάντα σου .

-Φτιάξε μία λίστα με τους κανόνες του σπιτιού και του σχολείου χρησιμοποιώντας πιο πολύ εικόνες και όχι λέξεις τα αντιλαμβάνονται καλύτερα.

-μπορείς να χρησιμοποιήσεις και ακουστικά, αν θέλεις να του πεις κάτι που πρέπει να ακούσει με προσοχή χωρίς να αποσπαστεί η προσοχή του

- κάτι πολύ σημαντικό αυτά τα παιδιά χρειάζονται συνεχή επιβράβευση για ότι και αν κάνουν από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο.

- μην το αφήνετε ποτέ μόνο του

-επικοινωνείτε συχνά με τους εκπαιδευτικούς του.

-Για να μπορεί να ενταχθεί στην ομάδα του σχολείου καλό είναι να κάνετε μικρές συγκεντρώσεις στο σπίτι σας με άλλα παιδιά, όχι πάνω από τρία παιδάκια για να παίξουν ή να δουν μια ταινία ή να φάνε μαζί ένα γλυκό ή ένα φαγητό. Με αυτό τον τρόπο θα μάθει σιγά-σιγά να συνυπάρχει σε ομάδες όπως το σχολείο.

-Για να βοηθήσετε πραγματικά το παιδί σας θα πρέπει να ακολουθήσετε και οι δύο γονείς κοινή γραμμή.Να έχετε πάντα στο μυαλό σας πως η πίεση και η τιμωρία φέρνουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.Πρέπει να αφιερώνετε αρκετό χρόνο στο παιδί σας.

Ο δεύτερος τύπος είναι όταν το παιδί έχει υπερκινητική συμπεριφορά και παρορμητικότητα.

Τι κάνει σε αυτή την περίπτωση το παιδί:

-Ασχολείται με τα χέρια και τα πόδια του και περιφέρεται στην καρέκλα του.

-Δεν μπορεί να παραμείνει καθιστό.

- Όταν κάνουν εργασίες στο σχολείο τεστ και διαγωνίσματα, δεν μπορεί να μείνει ήσυχο.

- Ενοχλεί συνέχεια τους διπλανούς του .

-Απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση που το κάνουν.

-Δυσκολεύεται να περιμένει .

-Διακόπτει και ενοχλεί τους άλλους.

Ο τρίτος τύπος είναι και τα δυο μαζί. Σε όλους τους τύπους βοηθούν οι οδηγίες που σας έδωσα παραπάνω. Αν μετά από όλα αυτά που σας είπα καταλάβετε κι εσείς πως έχει πραγματικά πρόβλημα το παιδί σας μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε παιδοψυχολόγο ή παιδονευρολόγο  και να ζητήσετε στο σχολείο του να υπάρχει ειδική παιδαγωγός να το βοηθάει.